Het cijfer meet hoeveel er te controleren valt.

Elk gerealiseerd cijfer van een fonds — een uitgekeerd bedrag, een jaarrendement, een eindresultaat — draagt een eigen stand: opgave van de aanbieder, bron aangeleverd, of door ons nagekeken. Deze component is het aandeel dat de derde stand haalt. Alleen dat telt: een bron die de aanbieder zelf aanlevert is winst, maar het is zijn winst, niet de onze. Dit onderdeel vervalt zodra een fonds géén van die drie soorten kán hebben: geen boekjaar afgerond sinds de eerste closing, en niet afgewikkeld. Wij leiden dat af uit het fondsdocument en niet uit de fondsstatus — die zegt of u er nog in kunt, niet of het fonds al draait, en bij een besloten fonds zijn dat tegengestelde momenten. Het vervalt ook zolang wij de jaarcijfers nog niet bij de aanbieder hebben opgevraagd — bij een lopend fonds komen die uit de jaarrekening en de rapportages aan investeerders, en die vragen wij één keer per jaar op. Vervalt het onderdeel, dan worden de overige gewichten naar 100 genormaliseerd. Is er gevraagd en komt er niets, dan scoort het fonds nul.

Het zwaarst, omdat dit het enige signaal is dat niemand anders kan geven. Een aanbieder kan zijn cijfers publiceren en er een bron bij leggen; alleen wij kunnen zeggen dat wij die twee naast elkaar hebben gehouden. Precies daarom kan een aanbieder deze stand ook niet zelf zetten.

Hoeveel jaar netto rendementen zijn beschikbaar? Vijf jaar of meer geeft de hoogste score, één tot vier jaar minder. Kán een fonds die reeks niet hebben, dan weegt dit onderdeel niet mee en verdelen we dat gewicht over de overige onderdelen — een fonds afrekenen op cijfers die het niet kán hebben, meet niets. Dat geldt in twee gevallen: er is nog geen boekjaar afgerond sinds de eerste closing, of het fonds rekent in IRR of een multiple, en dan is een gemiddeld rendement per jaar de verkeerde grootheid — kapitaal dat in tranches wordt opgevraagd laat zich zo niet weergeven. Bij elk ander fonds is het omgekeerde waar: wie al draait en zijn track record niet publiceert, houdt iets achter, en dat is een nul.

Direct daarna, omdat dit het sterkste bewijs is dat een fonds zélf kan leveren. Een reeks gerealiseerde jaarrendementen is het enige dat een belofte in een memorandum achteraf toetsbaar maakt.

Welk deel van de velden die wij per fonds bijhouden gevuld is, gewogen naar hoe zwaar de laag weegt: de kerngegevens tellen driemaal, het profiel tweemaal, de rest eenmaal. Een veld dat deze activaklasse niet kent telt in teller noch noemer mee. Tot 9-9-2026 was dit een trap van vier treden, en dan gaf één ontbrekend veld hetzelfde antwoord als tien — 48 van de 50 fondsen stonden op dezelfde trede.

Zwaarder sinds 9-9-2026, en even zwaar als document-dekking. Het meet breedte zonder bewijskracht — of een veld gevuld is, niet of er iets onder ligt — en dat blijft een eerste filter en geen oordeel. Maar het is wél het enige signaal dat over de hele catalogus verschilt zodra je het als aandeel meet in plaats van als trede, en openheid is precies wat dit cijfer hoort te belonen.

Van elke kernvoorwaarde — beheervergoeding, hurdle, lock-up, eigen inleg van de beheerder, uitkeringsbeleid, juridische vorm, bewaarder, accountant — leggen wij vast wáár hij staat: welk document, welke pagina, en het letterlijke citaat. Deze component is het aandeel dat die dekking haalt. Wat een aanbieder invult zonder dat wij het in een document hebben teruggevonden, telt hier niet mee. Staat een fonds hier op nul, dan hebben wij zijn documenten nog niet uitgelezen — dat is even goed een uitspraak over ons.

Zwaar, omdat het onderscheid maakt tussen een kenmerk dat uit een document komt en een kenmerk dat iemand in een formulier heeft getypt. Dat verschil is voor een lezer niet zichtbaar en voor de betrouwbaarheid van de hele pagina bepalend.

De jaarlijkse kosten — de hoogste van beheervergoeding en lopende kostenfactor, want de tweede omvat de eerste doorgaans al — vergeleken met de mediaan van dezelfde categorie. Lager dan peers geeft een hogere score. Is er geen peer-context, dan weegt het absolute tarief.

Het zwaarste van de fondskenmerken, omdat het als enige kwantitatief én vergelijkbaar is: afgezet tegen de mediaan van dezelfde categorie zegt het iets, en het drukt elk jaar rechtstreeks op het netto rendement.

Heeft de fondsmanager zelf geld in het fonds zitten? Een GP-commitment van 3% of meer betekent dat de manager bij verlies óók verliest. Onbekend krijgt een neutrale score; expliciet 0% scoort laag.

Het sterkste governance-signaal dat er is — een beheerder die meebelegt, verliest mee. Iets lager dan fee-niveau omdat het een opgave is: wij kunnen het percentage zelden tegen een document leggen.

AIFMD-vergunning is strenger toezicht dan AIFMD-light registratie. MiFID-beleggingsondernemingen en EU-paspoort-houders krijgen een vergelijkbare score; alle drie zijn gereguleerd, niet gelijk.

Laag, ondanks dat het toezichtsniveau er wezenlijk toe doet, omdat er nauwelijks spreiding in zit: vrijwel elk fonds in onze collectie valt onder AIFMD-light of een volledige vergunning. Een signaal dat bijna iedereen hetzelfde geeft, kan geen twee fondsen onderscheiden.